Maak kennis met Maxime

“Je zou eens moeten praten met Maxime, een goede vriendin van mij. Ik denk dat jullie veel gemeen hebben en dat zij je wel eens zou kunnen helpen. Wie ze is? Nou, Maxime van der Meer is, net als jij, plantmanager van een productiebedrijf. Een familiebedrijf in Arnhem dat al meer dan 75 jaar hoogwaardige supplementen maakt die in tal van producten terug te vinden zijn. Van voedingsmiddelen tot farmacie.”

Maxime werkt inmiddels bijna 10 jaar voor dit bedrijf. Zo halverwege 2006 – eigenlijk met de intrede van de economische crisis realiseer ik me nu – begon zij daar als productiemanager op de afdeling aseptisch afvullen. In een periode van 5 jaar leerde ze het bedrijf steeds beter kennen, en zag ze ook kansen om een positieve draai te geven aan de impact die de crisis ook in dat bedrijf had.

 

Eigenlijk kwam dat mede door haar opleiding waar ze toen in zat. Op het moment dat ze begon bij dat bedrijf, begon ze ook aan een opleiding tot plantmanager. Juist ook met het oog op de zittende plantmanager die richting z’n pensioen ging. Tijdens haar opleiding schreef Maxime een plan om het onderste uit de kan te halen in crisistijd. Zowel in besparing als in opbrengsten. Dat begon bij haar eigen afdeling, maar al snel werd duidelijk hoe haar afdeling afhankelijk was van andere processen in de organisatie en dat er dus een holistische aanpak nodig was.

 

Met de theorie in de avonduren en weekenden en de praktijk overdag op de werkvloer, werkte ze haar ‘maximalisatieplan’ uit. Als je haar spreekt moet je maar naar de details vragen. O ja, en naar hoe ze haar directie meekreeg in het plan, geweldig verhaal! Je weet hoe dat gaat in familiebedrijven die terecht (!) hun sporen in de markt verdiend hebben. Maar resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Zeker niet wanneer de markt zo enorm verandert. Ook dat bedrijf kreeg te kampen met een teruglopende vraag uit Europa, terwijl de vraag uit het midden oosten en Azië toenam, maar in sommige gevallen een heel andere manier van produceren vroeg. En nog veel meer van dat soort factoren, die ze in dat plan meegenomen heeft.

 

Niet alles was even doordacht vooraf hoor. Zo was er ooit eens ‘the incident’ zoals ze dat noemde. Zo wordt het intern nog genoemd volgens mij. Het schoolvoorbeeld hoe iets gigantisch had mis kunnen gaan. Gelukkig bleef de impact relatief beperkt, maar het zette wel iedereen op scherp, zeker door de aanpak die daaruit volgde. Wat ‘The incident’ is? Dat zou ze eigenlijk ook zelf moeten vertellen, maar het kwam er op neer dat uitgerekend in het weekend, iemand even snel iets recht wilde zetten om de productie niet stop te hoeven zetten. Zoals ze dat eigenlijk altijd deden, maar hij liep daarmee wel een tweedegraads brandwond op, op zijn arm. In de kantine heeft het verhaal inmiddels mythische proporties aangenomen, maar in het veiligheidsbeleid zijn er de nodige praktische slagen gemaakt.

 

Voor ze bij dit bedrijf ging werken, werkte ze in het bedrijf van haar broers. Ook een productiebedrijf en ook een familiebedrijf. Daar liep ze al als meisje van 13 op de werkvloer om een beetje bij te verdienen. Beetje schoonmaken enzo. Toen nog het bedrijf van haar vader die het vanaf de grond zelf heeft opgebouwd. Nu is dat bedrijf van haar twee broers. Zelf heeft ze voor ze bij dit bedrijf kwam werken ook in het bedrijf van haar broers gewerkt als operator en teamleider, maar ze wilde meer. En dat is typisch Maxime. Altijd op zoek of het nog net iets meer, iets beter, iets sneller kan. Het mooie is dat ze het vaak nog voor elkaar krijgt ook.

 

Maar ik zal je introduceren bij Maxime, dan maakt ze graag eens kennis met je. Ze gelooft namelijk heilig in het credo: niet wat je kan maar wie je kent maakt het verschil. Op een of andere manier weet ze daar altijd tijd voor te maken. “Al is het maar een uurtje,” zegt ze vaak, “daar kan ik al zoveel inspiratie uit op doen om een maand mee vooruit te kunnen met het optimaliseren van een of ander proces.” En jou zal ze ook zeker inspireren!

pa

phone_001 0800 – 228 72 46